روایت زیارت

بنام خداوند حکیم و متعال

اللّهمّ صلِّ عَلی عَلیّ ابنِ موسی الرِّضا الْمُرْتَضی الامامِ التَّقی النَّقی وَ حُجَّتِکَ عَلی مَنْ فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحْتَ الثَّری الصِّدیقِ الشَّهید صَلوةً کَثیرةً تامّةً زاکیةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً کَاَفْضَلِ ما صَلَّیْتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اَوْلیائِک

معتقدم برکت و شوکت ایران زمین از یمن قدوم حضرت امام علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) در این سرزمین است و ایرانیان از وجود مقدس آن حضرت عزت و آبرویی یافته‌اند از همین‌روی پس از مدت‌ها، قلم را با یاد پروردگار هستی‌بخش و با نام مبارک «شمس الشموس و انیس النفوس» بدست می‌گیرم و «عصر انتظار» را باز هم بروز رسانی خواهم کرد.

خاطرم هست که در ایام میلاد با سعادت هشتمین اختر آسمان ولایت، حضرت امام رضا(ع) (۸/۸/۸۸) در بستر بیماری بودم و با اندک رمقی که پس از آن عمل جراحی سخت داشتم در برخی لحظات آن روز، مراسم و جشن‌هایی که مزین به نام ایشان شده بود را با دلتنگی و حسرت بسیار، از تلویزیون دنبال می‌کردم و آرزو می‌کردم که ایکاش آن لحظات خجسته را در حرم معطر ایشان می‌بودم و چون مریدی عاشق در جشن میلاد آن بزرگوار شرکت کرده و از شور و شعف بی‌مثال زائرین آن حضرت حظی می‌بردم!

سرانجام به یاری و مرحمت خداوند بی‌همتا توفیقی حاصل شد تا پس از گذراندن دوران نقاهت و بیماری و برطرف شدن ضعف و کسالت، در ایام شهادت سلطان دل‌های ایرانیان، به زیارت بارگاه نورانی و مبارک ثامن‌الائمه مشرف شویم و از نزدیک شاهد مراسم باشکوه سوگواری و اشک و آه شیعیان و دوستداران ایشان باشیم.

در آخرین روزهای ماه صفر و در شب شهادت آن حضرت گویی قیامتی در مشهد مقدس به پا شده و خیل عظیم زائرین و دسته‌ها و هیئت‌های عزاداری از مسیرهای اصلی به سمت بارگاه ملکوتی ثامن‌الحجج(ع) در حرکت بود و در حرم مقدس نیز جمعیتی بی‌نظیر حضور داشتند به نحوی که ورود به رواق‌های اصلی نظیر رواق بزرگ امام خمینی(ره) ممکن نبود.

سرمای شدید هوای مشهد در گرمای عشق شیعیان به امام و مولایشان و در گریه‌های سوزناک برای غربت و مظلومیت آن حضرت بروزی نداشت و یخ زدگی چند لایه‌ی آب حوض‌های حرم، در حضور شورانگیز مشتاقان خاندان پیامبر اعظم(ص) و اشک ماتم‌شان جلوه‌ی خود را از دست داده بود.

پرچم سیاهی که بر بلندای گنبد طلا برافراشته بود همنوا با دلدادگان امام هشتم(ع) بی‌تابی بسیاری می‌کرد و حکایت از داغ دل شیعیانی داشت که در غم شهادت هشتمین مولا سیاه‌پوش بودند.

هیئت‌های عزاداری آذربایجان در مشهد مقدس و آیین‌های سوگواری سنتی و ویژه‌شان چشمگیر بود و حضور پر رنگ جوانان سیاه‌پوش ایران‌زمین و سرخی چشمان و خیسی صورت‌های نورانی‌شان چشم‌نوازی می‌کرد. مردم مضجع منور امامشان را چون نگینی درخشان در میان گرفته بودند و ناله حزن‌انگیزشان گوش جان را نوازش می‌داد.

به سختی می‌توانستی در صفوف فشرده‌ی نمازهای جماعت در حرم مطهر جایی برای پیوستن به نمازگزاران پیدا کنی و چه بسیار بودند مؤمنانی که برای درک ثواب نماز جماعت، بر روی سنگ‌فرش‌های سرد صحن‌ها و رواق‌ها به نماز ایستاده بودند.

گفته شد که در روزهای آخر ماه صفر حدود ده میلیون زائر در مشهد مقدس حضور داشتند و با چنین جمعیتی اگر جایی برای نشستن پیدا می‌کردی، می‌توانستی از سخنرانی سخنورانی چون آیت ا… علم‌الهدی، حجت‌الاسلام طباطبایی، شیخ حسین انصاریان و علیرضا پناهیان استفاده کنی.

در این بین، حجت‌الاسلام پناهیان در روز شهادت سخنرانی مفصلی داشت و از مناقب امام رضا(ع) گفت و روایت کرد که: «حضرت امام صادق(ع) فرموده‌اند برای احترام به کسی که عزیزی از دست داده به دیدار او بروید پس شما هم در نظر داشته باشید که برای عرض تسلیت به محضر امام جواد(ع) و امام زمان(عج) به اینجا آمده‌اید چرا که صاحبان عزا این بزرگواران هستند» و سفارش کرد که مبادا دست خالی از محضر آنان مرخص شویم.

آقای پناهیان از بهانه‌گیری منافقان گفت و بیان کرد که: «خداوند هم، بهترین و بزرگترین بهانه‌ساز عالم است» و به محض لغزش، بهانه را در دست آنانی که می‌خواهند از خدا دوری کنند قرار می‌دهد و این بهانه‌گیری حتی در زمان رسول اکرم(ص) نیز بوده است. وی خصوصا درباره آزمایش‌های الهی و فتنه‌های آخرالزمان سخنان تکان‌دهنده‌ای داشت! دعایی کرد و گفت مطمئن باشید این دعا مستجاب نمی‌شود!! «خدایا، لطفا از ما امتحان نگیر» و بعد دعایی دیگر کرد: «خدایا از ما امتحان سخت نگیر» و گفت که این دعا هم مستجاب نخواهد شد و همه در معرض آزمون‌های الهی هستند.

نوحه خوانان و مرثیه‌سرایان نیز سهمی بسزا در مراسم‌ها داشتند. مداحی پرشور حاج صادق آهنگران حال و هوایی ویژه به زائران می‌داد و هنگامی که وی سرود حماسی و نوستالژیک «ای لشکر صاحب زمان آماده باش، آماده باش» را خواند، شور و هیجان جمعیت وصف‌ناشدنی بود! انگار که همه بی‌صبرانه مشتاق حضور در لشکر حضرت صاحب‌الزمان(عج) هستند!

سید مهدی میرداماد نیز که دیگر صدایش در دهه آخر صفر گرفته بود برای دلدادگان علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) مدیحه‌سرایی می‌کرد و اندوه جانکاه شهادت ولی نعمت ایرانیان را می‌سرود.

در هر گوشه از حرم حلقه‌ی ماتمی بر پا بود ولی مراسم خادمان آن حضرت در شب شام غریبان شهادت ایشان و ذکر «رضا رضا جان» شان در حالی که با شمع‌هایی در دست در صحن‌ها می‌چرخیدند حس غریبی به زائرین داده بود.

ساخت و ساز و فعالیت‌های عمرانی حرم مطهر همچنان ادامه داشت و بویژه صحن کوثر و صحن جامع رضوی همچنان کامل نشده‌اند. تزیینات رواق بزرگ امام خمینی(ره) نیز هنوز انجام نشده بود و در عین حال سادگی و معنویت خاصی داشت. زیباسازی ورودی رواق دارالحجة نیز هرچند هنوز ادامه داشت ولی خود این رواق تقریبا تکمیل شده بود.

مهمانسرای رضوی هم که گسترش یافته بود از زوار آن حضرت پذیرایی می‌کرد و همواره افرادی با نیت تبرک و شفا در مقابل این مهمانسرا بودند تا ظرفی غذا یا حتی تکه‌ای نان متبرک برای بیمار خود ببرند و این بار هم آرزو به دل ماندیم که وعده‌ای مهمان حضرت شویم!

و اما وقتی برای اولین بار وارد رواق دارالحجة شدم، ناخودآگاه تحت تأثیر زرق و برق و تزئینات این رواق قرار گرفتم و با زمینه‌ی فکری و تصویری که از دیگر رواق‌ها و صحن‌ها داشتم، با خود اندیشیدم که به راستی اگر حضرت امام رضا(ع) در عصر ما می‌زیستند و خود متولی حرم مطهر و موقوفات بودند، آیا چنین حرم و بارگاه مجللی برای خود در نظر می‌گرفتند؟!

پاسخ قطعا منفی است و تردیدی ندارم سیره و منش امامان ما هرگز این نبوده و نخواهد بود چرا که زندگی پربار آن بزرگواران سرشار از ایثار و بخشش و احسان است اما بسیار قابل توجه است که متولیان حرم مطهر برای معرفی جلال و شوکت و عظمت و جایگاه رفیع حضرت امام رضا(ع)، زرق و برق حرم را گسترش داده‌اند و به جای تلاش روزافزون برای تشریح ابعاد شخصیت و ارکان تفکر نورانی آن حضرت، همت خود را معطوف به عمران و زیباسازی حرم کرده‌اند! (۱)

هرچند معتقدم که پیش‌بینی فضاهای مناسب برای زائرین و مجاورین واجب و لازم است و اقدامات بسیار خوبی نیز در این راستا صورت پذیرفته است لکن بنظر نمی‌رسد ضرورتی برای صرف هزینه‌های هنگفت زیباسازی وجود داشته باشد. معارف اهل بیت(ع) بسیار جذاب‌تر و مؤثرتر از این زیبایی‌های ظاهری است و باید در نظر داشت که از زمان گذشته تا به حال، یکی از تأثیرگذارترین وجوه زندگی ائمه معصومین(ع) در انسان‌ها، همین سادگی و ساده‌زیستی ایشان بوده است.

البته هنرمندان مومن و خوش ذوق ایران، همواره برای نمایش ارادت خود به خاندان عصمت و طهارت(ع)، همت خود را مصروف دین و عمران مرقدهای مطهر امامان و امامزادگان و مساجد نموده‌اند و آثار معماری وزین و ارزشمندی را پدید آورده‌اند که در طول تاریخ، حیرت بینندگان و شگفتی دیدگان را موجب شده و قطعا توجه معماران و هنرمندان و صنعتگران مسلمان به بناهای دینی سبب رشد معماری سنتی و اسلامی گردیده است. چه بسیارند عزیزانی که با نیت خیر و برای جلب رضایت پروردگار، هنر خود را وقف ائمه و پیشوایان دینی خود کرده‌اند اما مراد حقیر از طرح این موضوع، هزینه‌های گزافی است که سازمان محترم آستان قدس رضوی برای این تزیینات صرف کرده است.

برایم بسیار جالب بود که آستان قدی رضوی دارای «سازمان اقتصادی» بسیار عرض و طویلی است ولی سازمان خیریه و حمایت از محرومین آستان با نام «موسسه امداد آستان قدس رضوی» فعالیت آنچنان گسترده‌ای ندارد تا نام آستان مقدس و مبارک علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) با تداعی دستگیری از محرومین و نیازمندان همراه باشد نه با ثروت و مکنت!

البته باید گفت که «شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی» با مؤسسات گوناگونش، فعالیت زیادی در عرصه تبلیغ دارند هرچند زائران حرم مطهر، غیر از برگزاری مراسم‌های مختلف حرم چیز دیگری از فعالیت‌های این شورا نمی‌بینند. ایکاش در مقابله با شبیخون فرهنگی به مرزهای عقیدتی جوانان ایران، آستان قدس اقدام به توزیع رایگان کتب و نرم‌افزارهای فرهنگی و مذهبی در حرم مطهر و حتی در سطح کشور می‌کرد و با توجه به ساختار کنونی حرم مطهر، ایکاش آستان قدس رضوی در کنار پاسخ‌گویی به سؤالات شرعی زائرین، جلسات و میزگردهای عقیدتی و دینی مختص جوانان در برخی صحن‌ها یا رواق‌ها برگزار می‌کرد.

ان شاء الله زیارت حرم نبوی قسمت همه‌ی مؤمنان شود؛ مساحتی بسیار زیاد برای مسجدالنبی(ص) در نظر گرفته شده است ولی هنگامی که وارد بخش مسقف این حرم شریفه می‌شوی خبری از صحن‌ها و رواق‌های متعدد و تو در تو نیست بلکه وارد مسجدی یکپارچه شده‌ای که تا خود مضجع منور رسول اکرم(ص) ادامه دارد و از همین روی نمازهای جماعت متعدد نیز برگزار نمی‌شود و فقط یک نماز جماعت با حضور خیل عظیم زائران و مجاوران اقامه می‌گردد.

آرزویی دست‌نیافتنی است که حرم مطهر رضوی نیز این چنین می‌بود.

هر بار که به زیارت می‌رویم با خود عهد می‌کنیم که این بار بهره‌ی فراوانی از زیارت و وجود مقدس ثامن‌الائمه(ع) خواهیم برد ولی هنگام وداع و بازگشت بنظر می‌رسد که درک و معرفت لازم را نداشته‌ایم! همواره حس غریبی در زیارت وداع داریم! حتی از روز و لحظه اول ورود به حرم نگران دقائق وداع هستیم! دلت تنگ است و صدایت لرزان و نگاهت مواج و متزلزل! هر چند قدم که از حرم دور می‌شوی بر می‌گردی و با حسرت و نگرانی به گنبد طلا نگاه می‌کنی! یعنی باز هم مولا ما را به حضور خواهد طلبید و عمرمان تا زیارتی دیگر باقی است؟!

امیدوارم که باز هم زیارت مشهد مقدس امام رضا(ع) نصیب ما و دوستان و مومنان گردد و در حسرت روزی هستیم که زیارت‌نامه امام هشتم(ع) را در جشن ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) و با حضور آن بزرگوار قرائت نماییم.

والسلام علی من اتبع‌الهدی

محمد مهدی پوینده

پی‌نوشت:

۱ـ خیلی با خودم کلنجار رفتم که این مطالب را بگویم یا بگذرم! خصوصا هنگامی که یک شب در بازگشت از حرم مطهر رضوی (حوالی ساعت ۲۲:۳۰) دخترکی حدودا ۱۰ ساله را دیدم که در خیابان امام رضا(ع)، بین دو هتل گرانقیمت و چند ستاره به تمنای اندکی پول، کفشهای مردم را واکس می‌زد و پدر معلولش نیز چند ده متر بالاتر بساطی دیگر پهن کرده بود و در عین حال مراقب دخترکش بود! دلم بدجوری گرفت که چرا باید در مشهد امام هشتم(ع) چنین صحنه‌هایی در چند صد متری حرم ایشان مشاهده شود و چرا آستان قدس رضوی به این نیازمندانی که در سرمای شب‌های زمستان چشم به دستان زائران دوخته‌اند رسیدگی نمی‌کند!؟

سرانجام با توکل بر ذات اقدس الهی و برای رضای خداوند بلند مرتبه تصمیم گرفتم که بگویم.

.

.دنبالک‌ها:
همین مطلب در پایگاه شیعه آنلاین

همین مطلب در قلم پرس

برچسب‌ها: آل الله

یا من اسمه دواء و ذکره شفاء

بنام پروردگار قادر و بی‌همتا

روز قدس، نماد دشمن‌شناسی و استکبارستیزی

روز قدس در پیش است؛ روز همنوایی و همدلی با آرمان اسلام و مردم فلسطین؛ روز یکپارچگی و یکدلی مسلمانان؛ روز هوشیاری و اعلام آمادگی مردم ایران در ادامه مبارزه با استکبار و صهیونیسم جهانی.

تردیدی ندارم که مسلمانان و حق‌طلبان و احرار عالم، امسال نیز با حضور پرشکوه و دشمن‌شکن خود، لرزه بر اندام حکام صهیونیست و دولت‌های استعمارگر غربی خواهند افکند و ما ایرانیان سرافراز نیز همچون گذشته با بینش عمیق دینی و سیاسی در این همایش بزرگ اسلامی شرکت خواهیم کرد و نمایشی بی‌نظیر از دشمن‌شناسی و تیزبینی خود را به نمایش خواهیم گذاشت.

درباره ضرورت دشمن‌شناسی چند نکته را لازم به ذکر می‌دانم:

۱ـ دشمنان داخلی و خارجی اعتلای ایران و حاکمیت اسلام تلاش بسیاری کرده‌اند تا راهپیمایی عظیم روز قدس را تحت‌الشعاع اختلافات سیاسی داخلی قرار دهند و به جای مخابره‌ی یکپارچگی مسلمانان ایران، تفرقه و تنش را گزارش کنند و بدین ترتیب حمایت جهانی مسلمانان از مردم فلسطین را کمرنگ کنند!

حذف شعارهای «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر انگلیس» و سر دادن شعارهایی نظیر «مرگ بر چین» یا «مرگ بر روسیه» برنامه‌ی هدفمند دشمن و مزدوران و عاشقان داخلی آنان است تا در دشمن‌شناسی ملت ایران پارازیت ایجاد کنند!

۳ـ روز قدس، روز مبارزه با صهیونیسم و دولت جعلی اسرائیل و حامیان سیاسی و اقتصادی این غده‌ی سرطانی است. روز قدس، روز اعلام انزجار ملت‌های مسلمان از سیاست‌های توسعه‌طلبانه و ضد بشری دولت نژادپرست صهیونیستی و حامیانش است. روز قدس، روز نمایش وحدت، قدرت و عظمت ملت‌های مسلمان است بنابراین منطقی نیست در چنین روزی که ریشه در اعتقادات جهانی مسلمانان دارد اختلافات داخلی را به صحنه‌ی نمایش آورده و در صفوف یکپارچه‌ی مردم، خللی وارد کرد.

همچنین لازم است یکایک مردم هوشیار بوده و مراقب تحرکات مذبوحانه‌ی فریب‌خوردگان و آشوب‌طلبان و ایادی استکبار باشند و هدف اصلی از تعیین روز قدس توسط حضرت روح‌الله(ره) را فراموش نکنند.

سخن آخر اینکه معتقدم مردم آگاه ایران، همچون گذشته دشمنان خود را ناامید و منکوب خواهند کرد و با حضور بی‌نظیر خود، زخمی عمیق بر پیکر مجروح رژیم اشغالگر قدس و هم‌پیمانانش وارد خواهند ساخت و اجازه نخواهند داد تا در وحدت ملی و انسجام اسلامی‌شان خدشه‌ای ایجاد شود.

والسلام علی من اتبع الهدی

.

برچسب‌ها: اتحاد ملي و انسجام اسلامي, امام خميني (ره), رژيم نژادپرست صهيونيست, فلسطين

بنام پروردگار توانا و دانا

احتضار سیاسی کروبی

در حالی‌که مردم هنوز مناظره‌ی انتخاباتی کروبی و احمدی‌نژاد را فراموش نکرده‌اند و همچنان در انتظار وعده‌ی افشاگری‌های کروبی و روزنامه‌اش درباره پرونده‌ی ادعایی کروبی علیه سوابق احمدی‌نژاد در اردبیل هستند، رقابت کروبی با خاتمی و موسوی در بدست گرفتن رهبری جنبش معترضان و دوم خردادی‌ها موجب شد تا این شیخ عجول قبل از آنکه مستنداتی داشته باشد نامه‌ای جنجالی بنگارد و با اتکا به شنیده‌های خود، اتهاماتی بی‌اساس را علیه دستگاه قضایی و برخی نهادهای انتظامی طرح کند.

نامه‌ی مذکور که فاقد اطلاعات و مدارک کافی و اسناد قانع‌کننده بود، حکایت از عدم درایت و بی‌دقتی کروبی داشت و بلافاصله به خوراک مناسبی برای تبلیغات رسانه‌های غربی علیه ایران تبدیل و به موضع‌گیری‌های مداخله‌جویانه برخی دولت‌ها منجر شد. تحرکات بعدی کروبی در دامن زدن به شایعات نیز نوعی همنوایی با دشمنان انقلاب بود و موجب تشویش و نگرانی سیاسیون از فرجام این ماجرا شد.

با تکمیل گزارش هیأت سه نفره قوه قضاییه در خصوص ادعاهای کروبی و انتشار آن، ثابت شد که مطالب طرح شده در نامه‌های پیاپی کروبی، کذب محض و ساخته‌ی اطرافیان و همفکران او بوده و کروبی به سادگی، فریب زمینه‌چینی و آدرس‌های غلط یارانش را خورده است!

این نامه‌نگاری‌های کروبی و طرح ادعاهای نسنجیده‌ی وی علیه نظام و دستگاه‌هایی قضایی و انتظامی، شخصیتی نامتعادل و تحریک‌پذیر از کروبی به نمایش گذاشت و این رفتار و گفتار وی، کمترین تردیدی برای مردم نسبت به عدم کفایت سیاسی و دینی این پیرمرد احساساتی باقی نگذاشته است.

کروبی ثابت کرد که شجاعت وی بدون تدبیر و عاقبت‌اندیشی است و چون درک صحیحی از شرایط کشور ندارد، هزینه‌هایی که نظام باید برای اعمال و سخنان وی بپردازد را محاسبه نمی‌کند. جای سوال است که چرا شورای نگهبان صلاحیت چنین فردی را برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری تأیید کرده است در حالی که در صورت تسلط وی بر مسند ریاست جمهوری نیز احتمال بروز چنین رفتارهایی از سوی کروبی وجود داشت و ممکن بود از جایگاه رئیس دولت، این چنین، حیثیت نظام و مردم سرافراز ایران را دستخوش مطامع رسانه‌های بیگانه و دشمنان عظمت ایران قرار دهد!

چند روز پیش یک منافق در نامه‌ای از کروبی خواسته بود تا با توبه از گذشته‌ی خود، به منتظری پیوندد غافل از اینکه پیش از این‌ها، نظیر آنچه بر سر منتظری آمد را، اطرافیان کروبی برای شیخ ساده‌دلِ مدعی اصلاح‌طلبی تدارک دیده بودند! در حقیقت صحنه‌ی اجرای نمایش کروبی، توسط افرادی صحنه‌پردازی شده بود که پیش از این، هزینه‌ها و مدیریت ستادهای انتخاباتی وی و موسوی را بعهده گرفته بودند و کماکان نیز در حال طرح‌ریزی برای امتداد فضای غبارآلود و مشوش رسانه‌ای و دامن زدن به تردید در افکار عمومی هستند تا شاید بدین ترتیب خود را از مؤاخذه و محاکمه دور نگاه دارند!

اکنون دیگر وقت مماشات و تعارف با کسانی که به راحتی به نظام تهمت می‌زنند، نیست و لازم است تا قوه قضاییه مقتدرانه با کروبی و جنجال سازان و عوامل پشت پرده‌ی این وقایع که سعی در تضعیف نظام و خدشه‌دار کردن وجهه‌ی ایران اسلامی دارند، برخورد جدی و قانونی کند و با محاکمه آنان، گوشه‌های تاریک و ابعاد این حوادث را برای مردم شفاف و روشن سازد.

بنظر می‌رسد پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری، کروبی در احتضارِ سیاسی است و تحرکات ماه‌های گذشته‌ی وی نیز برای نجات یافتن از این سرنوشت تلخ سیاسی بوده است. گاهی خود او تلاشی می‌کند و گاهی دیگران او را تکانی می‌دهند. هر از گاهی هم شوکی به وی وارد می‌سازند تا حرکتی درخور توجه از خود نشان داده و علایم ادامه‌ی حیات سیاسی خود را بروز دهد در حالی که این دست و پا زدن‌ها ثمری جز فرو رفتن بیشتر در باتلاق و بی‌اعتمادی و رویگردانی بیشتر مردم از وی نداشته است.

مسلما، کروبی راهی جز عذرخواهی از محضر ملت ایران ندارد مگر این که باز هم توسط اطرافیانش تحریک شود و در سناریوی جدیدی علیه نظام اسلامی و مردم به ایفای «نقش اول» بپردازد!

والعاقبه للمتقین

محمد مهدی پوینده

دنبالک‌ها:

همین مطلب در قلم پرس

همین مطلب در شبکه خبر دانشجو

همین مطلب در رسانه

همین مطلب در روایت

همین مطلب در جانا

.

.

برچسب‌ها: اصلاح طلبان, انتخابات رياست جمهوري

ناله کن ای دل به عزای علی                             گریه کن ای دیده برای علی

کعبه ز کف داده چو مولود خویش                      گشته سیه پوش عزای علی

عمر علی، عمره مقبوله بود                         هر قدمش سعی و صفای علی

دیده زمزم، که پر از اشگ شد                              یاد کند، زمزمه های علی

تیغ شهادت سر او را شکافت                               کوفه بود، کوه منای علی

عالم امکان شده پر غلغله                           چون شده خاموش صدای علی

نیست هم آغوش صبا بعد از این                           پیک ظفر بخش لوای علی

منبر و محراب کشد انتظار                                 تا که زند بوسه به پای علی

ماه دگر در دل شب نشنود                                 صوت مناجات و دعای علی

آه که محروم شد امشب دگر                              چشم یتیمان ز لقای علی

مانده تهی سفره بیچارگان                                     منتظر نان و غذای علی

وای امیر دو سرا کشته شد                            خانه غم گشته، سرای علی

پیش حسین و حسن و زینبین                        خون چکد از فرق همای علی

خواهی اگر ملک دو عالم حسان                       از دل و جان باش گدای علی

باز امشب عشق تنها می‌شود                       زخم، سهم فرق مولا می‌شود

آفتاب عشق، گلگون می‌شود                     سینه‌ی سجاده پر خون می‌شود

می‌شود امت یتیم و بی امام                             عشق ناکام و عدالت ناتمام

شهادت مظلومانه سر سلسله‌ی شجره‌ی امامت و ولایت، مولای متقیان، امیر مومنان و مولای موحدان و عدالت‌خواهان تسلیت باد.

اگر باران چشمانت فرو ریخت                              کویر قلب ما را هم دعا کن

التماس دعا

برچسب‌ها: آل الله